Projekt adaptacji pozostałości XIX-wiecznego kościoła we Wrocławiu, jest odpowiedzią na katastrofę budowlaną z 1991 r., która spowodowała zawalenie się dachu. Panorama otwartego nieba i urok naturalnego procesu starzenia się murów, przywołują kreatywność i zachęcają do refleksji. Zainspirowały mnie do stworzenia przeszkleń, które ocieplają minimalistyczne, ascetyczne wnętrze. Projekt ma spełniać dwie funkcje: z jednej strony być miejscem spotkań. Z drugiej – sam charakter świątynny wnosi powiew kontemplacji pielęgnując życie duchowe współczesnego, zabieganego człowieka.